Rays of melancholy - radioni onlayn tinglang
Efirda emas

Reyting 0Tinglovchilar: 0
Statistika
Tashriflar / tinglovchilar
Bugun: 0 / 0
Kecha: 0 / 0
Jami: 39 / 279
Yaratilgan sana: 21.04.2014
Foydalanuvchini
bloklash:
bloklash:
Bir soatga
Bir kunga
Bir haftaga
Blokdan chiqarish
Butunlay
Foydalanuvchi xabarlarini
bloklash:
bloklash:
Bloklash
Blokdan chiqarish
Стандартные
Дополнительно
Эмоции
Стикеры
Joriy tarifda so‘rovnomalar mavjud emas
Savol
Javob variantlari
Natijalarni ko‘rsatish
So‘rovnomani boshlash
So‘rovnomani tugatish
Yangi so‘rovnoma
Shaxsiy xabarlar ovozi
Bloklanganlarni ko‘rsatish
Ro‘yxatdan o‘tmasdan kirishga ruxsat berish
Chatni tozalash
[b]Qalin matn[/b]
[i]Qiya matn[/i]
[u]Tagiga chizilgan matn[/u]
[s]Ustiga chizilgan matn[/s]
[color=red]Rangli matn[/color]
Umumiy
Yuborish
Chatga kirish
Bu yerda Rays of melancholy radiosini bepul va ro‘yxatdan o‘tmasdan tinglashingiz, shuningdek, chatda DJlar va boshqa tinglovchilar bilan suhbatlashishingiz mumkin.
Radiostansiya haqida
Пришло время измениться. Лачуга постарела, начала продуваться всеми ветрами...
Фауст решил уйти. Смотря на свой старый дом, он просто сжег его. Одна вспышка и ничего не осталось.
И вот, в день когда солнце навестило один из декабрьских дней, Фауст собрал свои небольшие пожитки и покинул дом, решив проводить его в последний путь как друга. Пепел от старой берлоги разлетелся на мили вокруг, окропив лес своим духом.
Теперь же мы сидим на завалине перед лесным озером. Я с чашкой чая в руках, он играет на флейте. И я знаю что ему тоже уже пора уходить. Скоро хозяином его скромной лавочки стану я...Мне же придется ее возрождать и чинить. С каждым хозяином происходит подобное. Все ты должен выстроить сам. От начала и до конца.
И светят нам в пути лучи. Лучи моей меланхолии.
Фауст решил уйти. Смотря на свой старый дом, он просто сжег его. Одна вспышка и ничего не осталось.
И вот, в день когда солнце навестило один из декабрьских дней, Фауст собрал свои небольшие пожитки и покинул дом, решив проводить его в последний путь как друга. Пепел от старой берлоги разлетелся на мили вокруг, окропив лес своим духом.
Теперь же мы сидим на завалине перед лесным озером. Я с чашкой чая в руках, он играет на флейте. И я знаю что ему тоже уже пора уходить. Скоро хозяином его скромной лавочки стану я...Мне же придется ее возрождать и чинить. С каждым хозяином происходит подобное. Все ты должен выстроить сам. От начала и до конца.
И светят нам в пути лучи. Лучи моей меланхолии.
Fikr bildirish
Hozircha efir yozuvlari yo‘q